Overslaan en naar de inhoud gaan

Overzicht Franse Kazen

type (een deel van) een naam en druk op toepassen
maak een keuze en druk op toepassen

De Fourme d’Ambert, in het Nederlands ook vaak Ambert genoemd, is een Franse kaas, afkomstig uit Saint-Just in het bergachtige gebied van de Puy-de-Dôme, plus uit een beperkt aantal kantons uit de departementen Loire en Cantal.

La vache qui rit is een van oorsprong zachte Franse kaas, maar de kaas wordt tegenwoordig overal ter wereld gemaakt en gegeten. In de meeste landen heeft de kaas dezelfde naam, maar dan in de landstaal. In Nederland en Vlaanderen heeft de kaas de Franse naam. Het is een smeerkaas, die op basis van een recept uit 1921 wordt gemaakt. Dat was het recept voor een zachte lang houdbare kaas. De kaas is een merk van le Groupe Bel.

De lachende rode koe met kaasdozen als oorbellen siert al bijna sinds het begin de doosjes.

Morbier is een halfharde Franse kaas met gewassen korst. De Morbier komt van oorsprong uit het gelijknamige dorp Morbier in de Jura.

Morbier heeft in 1998 het AOC-keurmerk gekregen. Dit houdt in dat de kaas ook alleen gemaakt mag worden van de melk van koeien die gevoed zijn met hooi, gras en kruiden uit de Jura.

De Munster is een Franse kaas, afkomstig uit de Vogezen. De naam is afgeleid van de plaats Munster. Een andere naam die in de Vogezen gebruikt wordt voor de Munster is Géromé of Munster-Géromé. In Nederland en België wordt de kaas geassocieerd met een stinkkaas, omdat deze een wat penetrante geur heeft die, zeker als de kaas op kamertemperatuur is, kan doen denken aan mest. Men bewaart de kaas het beste in een afgesloten doos.

De legende wil dat een Ierse monnik op zijn doorreis het recept voor deze kaas bij de inwoners van de Vogezen achtergelaten heeft. In ieder geval waren het de benedictijner monniken die zich in de 7e eeuw in de Elzas, in het zuidelijk deel van de Vogezen vestigden en die deze kaas zijn gaan maken. De naam van de plaats Munster is afgeleid van het Latijnse woord Monasterium voor klooster. De monniken ontgonnen vanuit de vallei de hellingen in de richting van Lotharingen, de overvloedige regenval maakte van het gebied een vruchtbare plek.
In 1285 werd een nieuwe stad gevestigd, Sancti Gerardi Mare, later werd dit Gérardmer, uitgesproken als Géromé door de lokale bevolking. De geschiedenis van de twee steden was er niet een van grote vriendschap, en de Lotharingers maakten hun eigen Munster kaas, maar noemden die Géromé.

In 1969 kreeg de Munster een AOC-keurmerk. Dit heeft het gebied waar de melk voor de Munster vandaan komt en waar de kaas geproduceerd mag worden ingeperkt. Daarnaast moeten de boeren en fabrikanten die de kaas willen produceren voldoen aan de voor dit keurmerk gestelde eisen. Sinds 1996 is Munster een Europese beschermde oorsprongsbenaming (BOB, in het Frans AOP).

De Ossau-Iraty is een Franse kaas, een halfharde kaas afkomstig uit Frans-Baskenland en het hogergelegen deel van Béarn. Het herkomstgebied beslaat het departement Pyrénées-Atlantiques ten zuiden van de rivieren Ousse, Gave de Pau en Adour, en een klein gebied in het zuidwesten van het departement Hautes-Pyrénées. De naam is afgeleid van de Pic du Midi d'Ossau en van de beukenbossen van Iraty. Al in vroege (Romeinse) geschriften wordt melding gemaakt van een harde schapenkaas die op de markt van Toulouse te koop was.

De kaas wordt gemaakt van schapenmelk, afkomstig van schapen van de rassen Basco-Béarnaise of Manech. In de hoge Pyreneeën lopen nog zo'n 2000 kuddes, in totaal zo'n 300.000 schapen , bewaakt door herders en honden.

De Ossau-Iraty schapenkaas heeft sinds 1980 het AOC-keurmerk. Sinds de kaas het keurmerk heeft zijn ook het gebied waar de schapenmelk vandaan moet komen en het gebied waar de kaas gemaakt moet worden strikt omschreven.

De Pont-l'Évêque is een Franse kaas van het type rood-bacterie- of gewassen-korst-kaas. De kaas is afkomstig uit Normandië en wordt daar al sinds de 12e eeuw bereid. De kaas heeft zijn naam van de plaats Pont-l'Évêque, waar een grote regionale markt was voor de kaas.

Roquefort AOP is een Franse blauwschimmelkaas, genoemd naar het dorp Roquefort-sur-Soulzon in de Aveyron. Het is een schapenkaas, waarvan de naam sinds 1925 beschermd is: alleen kaas uit (de buurt van) Roquefort mag zo genoemd worden.

De roquefort is een rauwmelkse kaas die al heel lang gemaakt wordt en wordt de 'koning onder de blauwaderkazen' genoemd. Al in de Romeinse tijd, in 79 n.Chr. maakt Plinius melding van de kaas uit de omgeving van de Mont Lazare, oftewel de Roquefort-regio. Hij is een van de 44 Franse kazen die het roodgele Europese AOC/AOP-keurmerk, dat sinds januari 2012 het AOC-label vervangt, mag voeren

Saint Agur (uitgesproken als [sɛ̃taɡyʁ]) is een blauwschimmelkaasmerk van Savencia Fromage & Dairy Group en wordt gemaakt met gepasteuriseerde koemelk uit het dorp Beauzac in de Monts du Velay, onderdeel van de bergachtige regio Auvergne in Midden-Frankrijk. De kaas wordt gemaakt van gepasteuriseerde koemelk, verrijkt met room, en bevat 60% botervet, waardoor hij als dubbele roomkaas kan worden beschouwd. De kaas rijpt 60 dagen in kelders en wordt sterker en kruidiger naarmate hij ouder wordt.

 

 

De Saint-Marcellin is een klein Frans kaasje, afkomstig uit het dorp Saint-Marcellin in de Dauphiné (department Isère).

Vanouds werd de “tomme de Saint Marcellin” van geitenmelk gemaakt. Uit geschriften blijkt dat de geitenhouderij al in de 13e eeuw gemeengoed was. In 1461 werd hij voorgezet aan Lodewijk XI. In de 18e eeuw werd in het kader van de herbebossing in de streek de geitenhouderij teruggedrongen en (deels) vervangen door rundvee. De kaas werd sinds die tijd ook steeds vaker van koemelk gemaakt. De vorm is wel de vorm van zo veel van de geitenkaasje gebleven (Rocamadour AOC, Picodon, etc.)
De komst van de spoorwegen (en een station in Saint Marcellin in 1864) maakte dat de productie van de kaas een grote vlucht nam. De kaasjes werden eerst door de “ramasseurs” bij de boeren opgehaald en naar de markten gebracht, maar met het nieuwe vervoer werd de functie van ramasseur (verzamelaar) overbodig, die zijn zich toen gaan toeleggen op het zelf kaasmaken en de melk ophalen bij de boeren, het ontstaan van de kaasfabrieken.

De Saint-Marcellin zit in het proces van de aanvraag van het AOC-keurmerk. De bereidingswijze van de kaas, het gebied waar de melk vandaan moet komen zijn allemaal al omschreven.
In het dorp staat zelfs al een speciaal museum: het "Musée du Fromage", geheel gewijd aan de kaas, de kaasfabrieken en hun geschiedenis.

Saint-Marcellin kreeg op 28 november 2013 de status van beschermde geografische aanduiding (BGA).

De Saint-Nectaire is een Franse kaas die geproduceerd wordt in Auvergne-Rhône-Alpes, in de departementen Cantal en Puy-de-Dôme. De kaas is een van de 44 Franse kazen met een beschermde oorsprongsbenaming.